George

All the good about South Africans

BACK TO TOWNS

       Klik op foto om die artikel te lees in die plaaslike koerant

Ek is ‘n leerder in Hoërskool Outeniqua, George. In die skool is daar verskeie portefeuljes waarvan ek die voorsitter van die Diensleweringskomitee is. Ons het verlede jaar vir die eerste keer ‘n rommeloptelprojek en boomplant in onderskeidelik Blanco en Geelhoutboom geloods.

Ek was net oppad na die George Munisipaliteit vir goedkeuring vir die jaar se projek toe ek u gesprek met mnr Pere gehoor het. Ons het gewonder of ons by hierdie droom kan inskakel om ‘n groter impak te hê eerder as ons eie ding te doen.

As u dink dis moontlik, kan u my asb. ‘n kontak nr of e-pos adres van Mnr. Pere gee sodat ek met hom die gedagte kan deel.
 

Baie dankie vir u moeite en die werk wat u doen.

Groete. Adriaan Louw

VRL Hoërskool Outeniqua

My naam is Elisabeth Potgieter en ek is van George. Ek skryf namens my moeder, Greta Gericke wat graag met jou in aanraking wil kom m.b.t. die berig in vandag se Burger (Dinsdag 13 Maart).Ek wil graag kortliks vir jou bietjie agtergrond oor my moeder gee veral omdat ek reken die projek wat sy op die oomblik in ons dorp loods beslis ‘n raakpunt of wat het met die Mooimaakprojek.My moeder is 93 jaar oud (sal DV in Oktober 94 word). Sy woon al sedert 1942 (die jaar van haar huwelik met my pa) in die distrik George en is nog steeds op die familieplaas Die Bof woonagtig. Sy was ‘n nooi Bremer en is die dogter van wyle Dr Karl Bremer na wie die hospitaal in Tygerberg vernoem is. Onder haar prestasies tel die drie grade wat sy agter haar naam het (die laaste ‘n MA-graad wat sy cum laude op 80 jaar verwerf het), die toekenning van “Mees inspirerende vrou in die Suid-Kaap” sowat 3 jaar gelede,  en nog vele ander, ook op sportgebied. My pa was ‘n bekende natuurkundige en het o.m. ‘n uitgebreide veldblom- en fynboskwekery gehad. Vandaar ma se kennis en liefde vir bewaring en vir ons eie inheemse plantegroei.Sowat drie jaar gelede het my moeder besluit om as deel van George se 200-jarige vieringe (2011) te begin om die middedorp met malvas te verfraai. Die rede vir die malvas is dat dit inheems aan ons omgewing is, redelik gehard en baie kleurvol. Sy het ‘n proses aan die gang gesit waarvoor sy BAIE min ondersteuning gekry het…hoofsaaklik van een of twee persone, minste van almal die owerhede …maar sy volhard en daar is dele van die middedorp wat al baie mooi begin lyk. Hoewel dit by tye uiters frustrerend is om haar lofwaardige poging so sonder aanmoediging vol te hou is sy vasbeslote om dit nie te laat vaar nie…dus sal jy haar dikwels op die middelmannetjies van ons hoofstraat of voor ons toerismeburo kry, besig om haar malvas te versorg of om aan te plant.Persoonlik dink ek sy moet ‘n medalje kry, maar wat haar die meeste sal help is HANDE! My skrywe aan jou is bloot maar om die droom van dorp-verfraaiing met julle span te deel en darem vir julle te laat weet dat daar ‘n baie besonderse, baie bejaarde, baie groothartige en versiende dame is wat op haar beskeie manier bydra tot die orde, netheid en skoonheid van haar omgewing en ook om te dien as inspirasie vir mense van alle ouderdomme rondom haar.  Sy is kosbaar vir haar baie groot familie en reuse-vriendekring en ons vertrou dat sy nog lank vir ons gespaar sal bly.Beste wense en sterkte met jul lofwaardige projek!

BACK TO TOWNS